Blogger இயக்குவது.
|புதிய நூல்கள்: தமிழர் பூமி - எதிர் வெளியீடு, 2017 |பேரினவாதத் தீ - யாவரும் பதிப்பகம், 2016 | எனது நிலத்தை விட்டு எங்கு செல்வது? - உயிர்மை பதிப்பகம், 2015 | எனது குழந்தை பயங்கரவாதி - விடியல் பதிப்பகம், 2014| தொடர்புகளுக்கு deebachelvan@gmail.com

வியாழன், 8 ஜூன், 2017

தீபச்செல்வன் கவிதைகள்



01. அம்மாவைப்போல

மாத்திரைகளை மென்று
ஊசி மருந்துகளை ஏற்றி
கருத் தங்குமென
காத்திருப்பவளின் மார்ப்பு சுரந்தது
யாரோ ஒரு குழந்தையைக் கண்டு

வீதியில் செல்லும் எல்லாக் குழந்தைகளையும்
தன் குழந்தைாய் தலை தடவுகிறாள்
வாடகை தாயாகி கருப்பை இழந்தவள்

கண்களில் நீர் அண்டாதபடி
செல்லமாய் பேசி
தெருவில் மீட்ட குழந்தையின்
அனாதரவை மறக்க செய்கிறாள் தாயொருத்தி

பிள்ளைகள் இல்லா வீட்டில்
ஒருவருக்கொருவர் குழந்தையாகி
சண்டையிட்டு விளையாடினர்
முதிர்ந்த தம்பதியர்

நாட்டிற்காய் மாண்டுபோன
பிள்ளையை எண்ணி
பசுக் கன்றை முத்தமிடுகிறாள்
போருக்குப் பிள்ளையை அனுப்பியவள்

பிரியமிகு நண்பனே!
உடல் வருந்தி மாத்திரம்
உறவுகளைப் பெறுவதில்லை

யுத்தம் தின்றவுன் அம்மாவைப்போல
நான் இருப்பேன்
இனிக் கலங்கா உன் விழிகளில்
உயிர் வருந்தும் உறவாய்.
0

02. எனக்குப் பின்னால்
ஒரு நண்பன் இருக்கிறான்


பெருங்கடலை கடப்பதும்
பெரு வானில் பறப்பதும்
எளிதுதான்
தீ மலைகளை சுமப்பதும்
பனிக் காட்டில் நனைவதும்
எளிதுதான்
என் ஜனங்களின் காவியத்தையும்
எழுதியிராத எல்லாக் கவிதைகளையும்
எழுதும் எழுதுகோலைப்போல
எனக்குப் பின்னால்
ஒரு நண்பன் இருக்கிறான்
0

03. பிரசுரம் ஆகியிராத கவிதை

எப்போதும் விலகியிராத
மஞ்சள் ஒளி மிகுந்த மாலை
உதிர்ந்த மாவிலைகளின் சித்திரம்
இரண்டு தேனீர்க் கிண்ணங்கள்
மாத்திரைப் பெட்டிகள்
வெகுதூரம் சென்றுவிட்ட
காதலியின் நினைவுகள்போலப்
பறந்து திரியும்
வண்ணத்துப் பூச்சிகள்
நண்பா! எஞ்சியிருப்பது
புத்தகங்கள் நிரம்பிய வீடு
பிரசுரம் ஆகியிராத ஒரு கவிதை
உன் தோழமை

04. பயங்கரவாதியின் நண்பன்

நட்சத்திரங்களின் பானத்தை அருந்திவிட்டு
ஒளி வியர்க்க நான் திரும்பவில்லை
விலங்கிடப்பட்ட கைகளில் குருதி பிசுபிசுக்க
கவிதையிலிருந்து திரும்பினேன்

வாள் முனையில் சொருகப்பட்ட
இருதயம் முட்ட
அழிக்கப்பட்டவர்களின் குரல்களுடன்

நிலவு விரட்டப்பட்ட இராத்திரி
தனியொருவனுடன் செல்லும் பேருந்து
திரும்ப இயலா யாருமற்ற நெடு வழி
பூட்டப்பட்ட கதவுகள்

எனினும் நண்பா நீ உடனிருந்தாய்
சனங்களுக்காய் எழுதியதனால்
பயங்கரவாதி என
குற்றம் சுமத்தப்பட்ட கவிஞனுடன்
பின் தொடரும் நிழலாய்.

05. ஒரு கவிஞனுக்கு நண்பனாய் இருப்பது

நெடுந்தூரப் பயணங்கள்
நேரம் தவறிய உணவு
கவனிக்காத உடல்
மழிக்காத கன்னங்கள்
வாரப்படாத முடி
கண்ணாடி பார்க்காத முகம்
மதுவில் கரைந்த நாட்கள்
வீட்டை மறந்த பொழுதுகள்
வருமானமற்ற பிழைப்பு
உடமையற்ற வாழ்வு
எப்போதும் கவிதையில் மூழ்கிய மனம்
விடுதலை பற்றிய கனவு
புத்தகங்களுடனான இரவுகள்
இயல்பற்ற நிலை
துப்பாக்கியின் குறிக்குள் இலக்கிடப்பட்ட
தன்னை மறந்த
ஒரு கவிஞனுக்கு
நண்பனாய் இருப்பது
வெகு சுலபமில்லை

நன்றி: தீராநதி ஜூன் 2017

வெள்ளி, 17 மார்ச், 2017

பூமி


கேட்டினால் மேவிப் பெருகிய பாலியாற்றைப்போல
பேராராய்ப் பெருக்கெடுத்த நம் குருதி
உதுமானியப் பேரரசின் சிறைகளுக்குள்
சிந்தப்பட்ட ஆர்மீனியரின் குருதி

வற்றி வறண்ட நெடிய சமுத்திரம்போல்
புழுதியாய் கிளம்பி நமக்கெடுத்த தாகம்
பாலைவனங்களில் கருகிய
தார்பூரரின் தாகம்

தணல் மூண்ட பெருங்காடுபோல்
தீயாய் நாம்மை துவட்டிய பசி
பட்டினியோடு மூச்சடங்கிய
கம்போடிய வியட்நாயிமரின் பசி

தலை அறுக்கப்பட்ட பறவைபோல்
அனல் படரத் துடித்த நம் வயிறு
பசியால் மடிந்த
உக்கிரேனியரின் ஒட்டிச்சுருங்கிய வயிறு

விசமேற்றி இறந்த மீன்களின் மூடா விழிகள்போல்
நஞ்சுறைந்து வாடிய நம் இருதயம்
நாஸிகளின் விஷ வாயுவால் முட்டி வெடித்த
யூதர்களின் இருதயம்

கிழிந்த செவ்வரத்தம் பூக்கள்போல்
விந்துக்கரை படிய குதறி வன்புணரப்பட்ட நம் யோனிகள்
உகூட்டு ஆண்குறிகள் பிய்த்தெறிந்து
குருதி உறிஞ்சிய
ருவாண்டா துட்சிகளின் யோனிகள்

எனதன்பு மகளே!
எல்லா வழிகளாலும் அழிக்கப்பட்டவர்களின்
இப் பூமியில்தான்
உன்னைப் போலவே
மீண்டெழுந்தவர்களும் உண்டு.
¤

தீபச்செல்வன்

நன்றி குங்குமம் 17.03.2017

ஞாயிறு, 12 மார்ச், 2017

வர்ணப் பட்டதாரி



சிலந்திகள் கூடு கட்டி
கரப்பொத்தான்கள் குடியிருக்கின்றன
பட்டத் தொப்பியில்

தூசி பிடித்துக் கிடக்கிறது
பட்டச்சான்றிதழ்

பிரதியெடுத்து
களைத்துப்போய்க்கிடக்கிறது
பெறுபேற்றுப் பத்திரங்கள்

வாசிக்கப்படாதிருக்கும்
சுயவிபரத்துடன்
இனி சேர்த்துக்கொள்ளலாம்
சுவருக்கு வர்ணம் பூசும்
அனுபவத்தையும்

நாட்கூலி செய்து
பல்கலைக்கழகம் அனுப்பிய பிள்ளை
நாட்கூலியுடன்
வீடு திரும்புவதை
பார்திருக்கும் வயதான தந்தைக்கு
அதிகரித்தது நெஞ்சுவலி

தோய்த்து அயன் செய்து
மடிப்புக்குலையாமலிருக்கும் மேற்சட்டையை
பார்த்தடியிருக்கும் தாய்
சீமெந்துத் தூள்களுடன்
சோற்றைக் குழைத்து உண்ணும் பிள்ளையை
நினைத்துப் பசிகிடந்தாள்

சுவருக்கு வர்ணம் பூசும்
ஒரு பட்டதாரியின்
உடலில் சிந்திய வர்ணங்கள் 
வரைந்தது வேலையற்ற வாழ்வை

-தீபச்செல்வன்

புதன், 8 மார்ச், 2017

வற்றாப்பளை கண்ணகி வழக்குரை காதை



01
வண்டில் பூட்டி வந்து
வயல் வெளியிலிருந்து
கோவில் முற்றத்தில் பானை வைத்து
பாற்பொங்கலிட்டு
விடியும் பொழுதுவரை
கடல் நீரில் எரியுமுன் விளக்கின் ஒளியில்
முகம் பரப்பியிருக்க
ஏழு கன்னியரிலொருத்திபோலான என் தோழி 
இம்முறையும் திரும்பவில்லை

குருதியூறி ஓலங்களால் நிரம்பிய 
இதேபோலொரு வைகாசியில் 
அவள் காணாமற் போனதும் இவ்வெளியிற்தான்

சுடுமணல்போல் இருதயம் தகித்துக் கிடக்க
இருண்ட தாழைமரங்களுக்குள் 
கேட்கும் ஒற்றைக்குரல்கள்
அவள் குறித்தொரு இரகசியமும் சொல்லவில்லை

உடைந்த குரலில் ஆயிரம் கண்கள் கசிய
தனித்தலைபவனின் காலடிகளைத்
தொடரும் நாரைகளும் 
மௌனம் கலைத்தேதும் பேசவில்லை

02
அன்று உன் முன்னே  
குழந்தைகளை துரத்திச் சுட்டழித்த
ஹெலிகெப்டர்கள் இன்றுன்மீது 
குருதி மொச்சையடிக்கும் பூக்களை 
வீசக் கண்டு சிவக்கின்றனவுன் கருங்கண்கள் 

பண்டார வன்னியன் படைவெல்கையில்
கண்களால் நகைத்த வன்னித் தாய்
ஓயாத அலைகளில் குதூகலித்தாளெனப் பாடிய 
இடைச்சிறுவன் தொலைந்ததும் இக்கடலில்தான்

நீதிக்காய் மதுரையை எரித்து
கோபத்தை தணிக்க நீ வந்துறைந்த
வற்றாக் கடலில் 
நம் பிணங்கள் மிதக்கையில்
எப்போதும் நகைக்கும் உன் தாமரை கண்கள் 
வெகுண்டு துடித்தனவாம்

உன் முன் எதிரி எமை கொன்று வீசுகையில்
புன்னிச்சை காய்களால் 
பறங்கித்துரையை துரத்தியபோல்
பகைவரைத் துரத்தியிருந்தாலென்ன?
உன் முன் எமைநோக்கி எதிரிகள் குண்டெறிந்தபோது
கள்வரின் கண்களை மறைத்ததுபோல்
பகைவர் கண்களைக் குருடாக்கியிருந்தாலென்ன? 

நீ மட்டுமே பார்த்திருந்தாய்
அடிமையை எதிர்த்தவெம் முதுகுகளை கூனச் செய்தனர்
எம் வானத்துச் சூரியனை வீழ்ந்துருகச் செய்தனர்
எம் நட்சத்திரங்களைக் கருக்கினர்
உன் பூர்வீக ஜனங்களை நாடற்றவர்களாக்கினர்

நீ மட்டுமே பார்த்திருந்தாய்
கைப்பற்றிய என் குழந்தைகளை
யுத்த வெற்றிப் பொருட்களாய் காட்சியப்படுத்தியதை
சரணடைந்த என் சனங்களை
இன்னொரு தேச அடிமைகளாய் துன்புறுருத்தியதை
வெள்ளைக் கொடி ஏந்திய என் போராளிகளின் மார்பில்
துப்பாக்கிகளால் துளையிட்டதை 

மாபெரும் தாகம் நிரம்பிய நம் குரல் 
உன் முன்பேதான் கரைக்கப்பட்டது
மாபெரும் தகிப்போடிருந்த நம் கனவு 
உன் முன்பேதான் புதைக்கப்பட்டது. 

உன் தலைவன் கோவலனை கொலை செய்கையில் 
நீயடைந்த ஆற்றாத் துயரம்போல்
பாண்டிய மன்னனை தேடிச்செல்கையில் 
நீயடைந்த வெஞ்சினம்போல்
உன் கணவன் குற்றமற்றவன் என வெகுண்டழுந்து
நீ உடைத்தெறிந்த பொற்ச் சிலம்புபோல்
நீதிக்காய் ஆவேசத்துடன் 
கொதித்துச் சிதறிய மாணிக்கப் பரல்கள்போல்
புன்னகை கழன்று கண்ணீர் பிரவாகித்து 
பெருங்கடலானவுன் கண்களைப் போல்
பொங்கி வழியுமொரு
வைகாசி விசாகப் பொங்கல் போல்
ஊதி வெடிக்கின்றன நம் இருதயங்கள்

03
முள்ளிவாய்க்காலெதிரே
நந்திக்கடலோரமிருந்து 
ஆயிரங்கண்களால் 
யவாற்றையும் பார்த்திருந்த சாட்சியே
நீ கண்டிருப்பாய்
என் காதலி என்ன ஆனாளென?

ஆடுகளுமற்று 
பாற்புக்கை காய்ச்சி
உன் தலையில் பேனெடுக்கும் 
இடைச் சிறுவர்களுமற்றிருக்கும் நந்திவெளியில் 
நூற்றாண்டுகளாய்த் தனிமையிருக்குமுன் போல்
திரும்பி வராத தோழிக்காய் உழல்கிறேன்

நீதிக்காய் வழக்குரைத்து
நெடுஞ்செழியனை நடுங்கச்செய்து
அநீதியை சாம்பாலாக்கிய நந்திக்கடலரசியே
காணமற்போன என் காதல்  தோழியை மீட்க
முல்லைக் கடல் பட்டின
அநீதிச் சபைக்கு வந்தொரு வழக்குரைப்பாயா? 
¤

தீபச்செல்வன்

பண்டார வன்னியன்:  வெள்ளையருக்கு எதிராக போரிட்ட வன்னி அரசன். ஓயாத அலைகள்: இலங்கை இராணுவத்தை தோற்கடித்து முல்லைத்தீவை கைபற்றிய விடுதலைப் புலிகளின் இராணுவ நடவடிக்கை. வற்றாப்பளை: மதுரையை எரித்த பின்னர் கண்ணகி ஈழத்தில் வன்னியில் வந்து இறுதியாக தங்கிய ஊராக நம்பப்படுகிறது. இது ஈழ இறுதி யுத்தம் நடந்த முல்லைத்தீவு மாவட்டத்தின் முள்ளிவாய்கால் அருகிலும் நந்திக்கடல் வெளியிலும் உள்ளது. 

நன்றி: குமுதம் 'தீராநதி' பங்குனி 2017

ஞாயிறு, 5 மார்ச், 2017

கேப்பாபுலவு - 2


நிலத்தின் இனிய பாடல்களுடன்
ஆக்கிரமிப்புக்கு எதிரான சினத்துடன்
உக்கிரமான வார்த்தைகளுடன்
என் குழந்தைகள் நிற்பது
உன் பீரங்கிகளுக்கு முன்னால்
உன் துப்பாக்கிகளுக்கு முன்னால்
இராணுவமுகாங்களுக்கு முன்னால்
என் தேசத்தை
வாயில் கவ்வியபடி வீங்கிப் போயிருக்கும்
மிருகத்தின் முன்னால்
நிலங்களை மென்று பொழுது கழிக்கும்
பீடத்தின் முன்னால்
முறித்தெறியும் புன்னகையுடன்.
நாம் செல்வோம்
தெய்வதிற்கு நிகரான
குழந்தைகளின் பின்னே.
¤

-தீபச்செல்வன்

(First Draft)

வெள்ளி, 3 மார்ச், 2017

பேனா நண்பன்





கடல் அலை நுரைகளில் திரளும் நினைவுகளை
கொத்தி செல்கின்றன
சிறகடித்தெழும் கடற்பறவைகள்

இப்படி ஒரு கடற்ரைக்காக
ஒரு கிண்ணம் மதுவுக்காக
ஒரு உரையடாலுக்காக
ஒரு வயிறு குலுங்கும் பகிடிக்காக
நீ திரும்பியிருக்கும் ஒரு பொழுதுக்காக
ஒரு பேனாவைத் திருடிக்கொள்ளலாம்

மீண்டுமொரு நாள்
பாதியுடைந்த பள்ளிக்கூட வகுப்பறையில்
படிக்க முடியுமெனில்
ஒரு மேசையில்
புத்தகங்களை பரப்பி வைக்க முடியுமெனில்
கதிரையின் பின் பக்கமாக
புத்தகப் பையை கொளுவி வைக்கலாமெனில்
மீனாட்சி அம்மன் கோவிலுக்கு அருகேயிருந்த
உன் வீட்டுக்கு கையசைத்துச் செல்லலாமெனில்
ஒரு பேனாவைத் திருடிக்கொள்ளலாம்

அன்று நான் உனது பேனாவைத் திருடவில்லை

யாரோ திருடினர்
நமது பால்யத்தை
நமது வகுப்பறையை
நமது நகரத்தை

எந்தப் பேனாவாலும்
எழுதி முடிக்கவியலாத
பிரிவுகளால் சிதறுண்டோம்

பாடக்குறிப்புப் புத்தகங்களில் அலையும்
பால்யத்தின் பாடல்களை
யாரோ சில சிறுவர்கள் இசைக்கின்றனர்
காயப்பட்ட வகுப்பறையில்

அன்று நான் திருடியதாக
நீ பறித்துக்கொண்டது எனது பேனா
அப்படியெனில்
உனது பேனாவை திருடியவன் யார்?

மறுபடியும் ஒரு இலையுதிர்காலத்தில்
தாய்மண்ணுக்கு வருகையில்
உன்னை என் நண்பனாக்கிய
அந்த நண்பனைத் தேடுவோம்!

தீரா மையோடிருக்கும் அந்தப் பேனா
யாரிடமுள்ளது?

அன்றைய பேனாச் சண்டையில்
கிழிந்துபோன பள்ளிச் சட்டையில்
காணாமல் போன உனது போனா
எழுதிவிட்டது ஒரு கனவுக்காலத்தை

தீபச்செல்வன்
2013

பள்ளித் தோழன் சுமனுக்கு
நன்றி - கரை எழில் 2014

செவ்வாய், 28 பிப்ரவரி, 2017

தேசியப் பாடகன்



இன்றும்
எதிரிகள் உனது குரலுக்கு அஞ்சினர்
எதிரிகள் உனது பாடல்களுக்கு அஞ்சினர்

ஆனாலும்
இருதயம் வெடித்து முழங்கின
வீர யுகமொன்றில் நீ இசைத்த பாடல்கள்

உள்ளே நெருப்பெரியும் குரலில்
தாய் மண்ணை நிறைத்த
தேசியப் பாடகன் செல்கிறான்
தொலை தூரத்திலிருந்து
தேசத்தின் பாடலை இசைக்க.

குரலற்றவர்களின் பாடலைப் புதைத்தோம்
மாபெரும் தாகம் நிரம்பிய மண்ணில். 

சாந்தனுக்கு

தீபச்செல்வன்

சனி, 18 பிப்ரவரி, 2017

Keppapilavu/ கேப்பாபுலவு/ ஆங்கிலத்தில்/ க. வாசுதேவன்


------------------------------------------
***
In the past, my country was made of the sea,
And now it is made of the army.
Military camps set up on the remains of my past
Are made of the materials of my dwelling.

With the bow made of the stretched stick of the Portia tree,
Near Nanthikadal which never fell,
The boy from Keppapulavu pulls
Towards the military camp

The dew and the sun have devoured
The beautiful smile of children.
However, as well as faded flowers,
They sleep in the hanging cradles,
Surrounded by invaders

Our wrathful women are insurgent
Without fearing the guns
As well as the Goddess Kannaki of Vattapolai
And lyric characters of poems written by fighters

Our children who forgot to go to school learned
And sang the songs on Keppapilavu,
So they learned what they can not learn anywhere.

Oh ! You, the enemy regiment of invasion,
Leave our lands which you have taken possession of!
May my country be surrounded by the sea, and, in a part, by land!

(first attempt )

Ather : Theepachelvan
Translation : K. Vasudevan

வெள்ளி, 17 பிப்ரவரி, 2017

கேப்பாபுலவு


முன்பொருகாலத்தில் எனது தேசம் கடலாலானது
இப்போது இராணுவத்தினாலானது
எனது தொன்மங்களின்மீதெழுப்பட்ட  இராணுவமுகாங்கள் 
எனது வீட்டின் தளபாடங்களிலானது

எப்போழுதும் வீழா நந்திக்கடலருகே
பூவரசம் தடிகளில் செய்த வில்லினால்
இராணுவமுகாமை நோக்கி 
அம்பெய்கிறான் கேப்பாபுலவுச் சிறுவன்.

பனியும் வெயிலும் தின்றது
குழந்தையரின் புன்னகையை
எனினும், வாடிய மலரைப்போல 
மரங்களின் கீழே தூங்கும் தொட்டில்களில்
அவர்களுமை சுற்றி வளைத்தே உறங்குகின்றனர்

துப்பாக்கிகளுக்கு அஞ்சாது
வெஞ்சினத்துடன் கொதித்தெழுகின்றனர் எம் பெண்கள்
வற்றாப்பளைக் கண்ணகிபோல
போராளிகளின் கவிதையில் வரும் பாத்திரங்கள்போல

பள்ளிக்கூடம் செல்ல மறந்த எம் சிறுவர்கள் 
பாடினர் - கேப்பாபுலவுமீதான பாடல்களை
கற்றனர் - எப் பள்ளியும் கற்க முடியாத பாடத்தை

ஆக்கிரமிப்பு எதிரிப் படையே
கவர்ந்தவெம் நிலங்களை விட்டு உடனே வெளியேறு
இனி எனது தேசம்
கடலாலும் ஒரு பகுதி நிலத்தாலும் சூழ்ந்திருக்கட்டும்!
0
-தீபச்செல்வன்

(First Draft) 

வெள்ளி, 10 பிப்ரவரி, 2017

பூவரசம் பூ!



குருதி நிணம் தீரா மண்
பிணங்களும் எஞ்சாத தேசம்
சிதைமேடுகள் மீதும் துப்பாக்கி
சிதலுறூம் காயம்

இராணுவ சப்பாத்துக்களின்
கீழ் எல்லாமும்

ஆனாலும் எழுந்தது தேசம்
அதனாலும் எழுந்தது தேசம்
சிறகுடைத்து வீசப்பட்ட
ஒரு பறவையின்
சிறகசைப்பைப்போல

கால்களற்றவரும் நடந்தனர் தெருவில்
கைகளற்றவரும் ஏந்தினர் கொடியை
விழிகளற்றவரும் ஏற்றினர் சுடரை
சொற்களற்றவரும் எழுதினர் பதாகையை
இல்லாதவர்களின் இருதயங்களைச் சுமந்து

தொண்டைக் குழிகளில்
நெடுநாளுறைந்த
பெருங்குரல்
காட்டாற்றைப்போலப் பெருக

இப்போதும்
வீழ்த்தப்பட்டவர்களின்
பெருஞ்சொற்களில் கனன்றது
வாழ்வின் கனவுதான்
பிரளயம் கடந்து
ஊழி கடந்து
அகல விரிந்து பூத்த
பூவரசம் பூப்போல.

¤

தீபச்செல்வன்

நன்றி: குளோபல் தமிழ் செய்திகள்

செவ்வாய், 31 ஜனவரி, 2017

இராணுவமுகாங்களுக்குள் எனது வீடு



புதர் மண்டிய இருண்ட சமூத்திரத்தின்
மேற்பரப்புப்போல
இறுகத் தாழிடப்பட்ட என் கதவுகளை
சூரியன் ஒருபோதும் தட்டியதில்லை
இராணுவமுகாங்களுக்குள் எனது வீடு

அழிக்கப்பட்ட குடி நிலத்தின் வரைபடம்போல
தழும்புடல்களைக் கொண்டவென்
சிறுவர்கள் எவரும்
பள்ளிப் பேருந்தின் சாளரங்களைத் திறப்பதில்லை
யுத்த டாங்கிகளுக்குள் எனது வீதி

நூற்றாண்டுகளாய் மண்ணுள் புதைக்கப்பட்டாற்போல
உருவழிக்கப்பட்டுப் புன்னகை இழந்த
நம் புரதான நகருக்கு
எப் பறவைகளும் வருவதில்லை
காவலரண்களுக்குள் எனது நகரம்

வாய் பிளந்த பீரங்கிக்குள் இருக்கும்
பதுங்குகுழியைப் போலான தேசத்தில்
எப் பாடல்களும் கேட்பதில்லை
சோதனைச் சாவடிகளுக்குள் எனது நாடு.
0

தீபச்செல்வன்

நன்றி - நக்கீரன்

திங்கள், 28 நவம்பர், 2016

ஒரு கொரில்லாவின் இறுதிக் கணம்



வரிகளில் தேசக் கனவை எழுதிய
சீருடைகளை அணிந்தனர்
நேற்றைய போரில் மாண்டுபோனவர்
கல்லறைகளின் முன்னே தலைசாய்த்து
அமைதி வணக்கத்தை முடித்து நிமிர்ந்தனர்

எல்லோருடைய அழுகையையும்
துடைக்கும் அவர்களால்தான்
இறுதிக் கணத்தில் புன்னகைக்க முடியும்

எல்லோருடைய துயரையும்
துடைக்கும் அவர்களால்தான்
இறுதிக் கணத்தில் ஒளிமுகத்துடன் செல்ல முடியும்

கழுத்தில் சைனைட் குப்பி
தோளின் குறுக்கே சன்னங்களின் மாலை
துப்பாக்கியை கையளித்து மாண்டுபோன
தோழியின் நினைவில் மறந்தாள்
களம் செல்லத் தடுக்கும் தாயின் குரலை

துப்பாக்கியை ஏந்திக்
கையசைக்கும் விழிகளில் தேசத்தின் வரைபடம்
நேற்றைய போரில்
கொல்லப்பட்ட குழந்தைகளின் நினைவில் மறந்தான்
தந்தையைத் தேடி அழும் தன் குழந்தையை.

'நாளை மீட்கப்படும் கிராமத்தில்
நான் இல்லாது போகலாம்
அம்மாவின் பொழுது சொந்தவூரில் புலர்கையில்
சாணி தெளித்த முற்றத்தில்
செவ்வரத்தம் பூவாய் பூத்திருப்பேன்'.

முதுகுப் பொதிக்குள்
உலர்ந்துபோன உணவுப் பொட்டலம்
ஒரு குவளை குடிநீர்
பெருந் தாகத்தில் ஊடறுக்கும்
கொரில்லாவின் இறுதிக் கணத்தில்
மனமெங்கும் பரவிக் கிடந்தது
கனவு பூத்த தாய் மண்.
¤

தீபச்செல்வன்

கார்த்திகை 2016

புதன், 23 நவம்பர், 2016

கூப்ரூ மலையின் மகள்


மரட்சியுடன் திரியும் மான்கள் நிறைந்திருக்க
செம் மல்லிகை பூத்திருக்கும்
கூப்ரூ மலையின் மகளே
நெடிய விரத்தினை முடித்து உணவருந்து!

துப்பாக்கிகளின் விற்பனைக்கான பூமியில்
இனியும் பசியோடிராதே!

உருகிய உன்னுடலருகே நின்றவுன் சனங்கள்
ஒவ்வொரு உணவு வேளையிலும்
கோப்பைகளைத் தூக்கும்போதடைந்த
குற்ற மனம் இனியேனும் தணியட்டும்

வற்புறுத்தப்பட்ட உணவுத் தண்டணையும்
மூக்கில் சொருகப்பட்ட உணவுக் குழாய்ச் சிறையும்
இத்தோடு முடிந்துபோக
நெடுநாளாய் மறந்த உணவைக் கையிலெடு

நிர்வாணங்களினால் போரிட்ட
மணிப்பூரிகளின் பசியை சுமந்து
வெறு வயிற்றில் கனவு நிறைத்த
இரும்புப் பெண்ணே
ஏதுமறியாக் குழந்தை போல
மிதமானது உன் இருதயம்.

சாவு விளையாடப்
பசியால் வறண்டு பாலைபோலத் தகித்த
உன்னுடல் வலிய ஆயுதம்

மரணம் நெருங்க மறுத்து
தோல்வியை தழுவச் செய்த
கொதித்தடங்கா உன் குரல் பெருந்தீ

தோழியே, குண்டுகளின் உற்பத்திக்கான பூமியில்
இனியும் உன் மெல்லிய இதயத்தால் போரிடாதே


யோனிகளுக்குள் இராணுவக் குறிகளைச் சொருக
துப்பாக்கிகளை நீட்டும் அதிகாரம்
காரணமேதுமின்றிக் கைதாக்கவும்
காணமல் போகச் செய்தலுக்குமாக ஆண் மக்கள்
எதிர்காலம் மாண்ட குழந்தைகள்
எல்லாத் திசைகளிலும் சூரியனை எதிர்பார்க்கும் விழிகள்
துளியேனும் வேறுபாடற்றன நம் நிலங்கள்

எம் பிரியமிகு
கூப்ரூ மலையின் மகளே
திலீபனைப் புதல்வனாய் பெற்ற எம் தேசமறியும்
நெடிதுயிர்த்தவுன் பசி வேட்கையை போக்கியிராதது
பல்லாண்டுகளின் பின்னரான உணவு

விடுதலைப் பசியில்
உழலும் உன் இருதயம்

 -தீபச்செல்வன்

இரோம் சர்மிலாவுக்கு

நன்றி - குமுதம்

புதன், 2 நவம்பர், 2016

அமைதித் தளபதி


அதிகாலை இருண்டுபோகும்படி
வீசியெறியப்பட்ட குரூரக்கல்லில்
உடைந்து கிடந்தது வார்த்தைப் பெருமலர்

தகர்க்கப்பட்ட வெண்சொற்கள்
தோரணங்களாய் தொங்கும் நகரில்
சரித்து வீழ்த்தப்பட்டது பெரு நட்சத்திரம்

முறித்தெறியப்பட்ட சமாதான ஒப்பந்தத்தினடியில்
சூழ்ச்சியை முறிக்கும் சாதுரியமான
முடிவற்ற புன்னகையின் தீராத் துகள்கள்

நேற்றும் நமது தலைநகரிற்கு வந்தவர்க்கு
கைலாகு கொடுத்து
விரிந்த மலர்கொத்துக்களைபோல்
புன்னகையை நீட்டியவனின் உதடுகளை
மூடிக் கிடந்தது ஈரமண்

முள்முருக்கில் அமர்ந்திருந்த
வெண்புறா எழுந்து பறந்தது
கொடும் சிங்கத்தின் முகத்துடன்
இறகுகள் முறிக்கப்பட்ட புலுனி வீழ்ந்தது
நாவல் மரத்திலிருந்து

அமைதித் தாகத்தின்
புன்னகையடர்ந்த அவன் முகத்தின்
ஒரு துளி மௌனத்தில்
தோற்கும் உம் அறம் பிழைத்த போர்.

-தீபச்செல்வன்

02.11.2007. சமாதானப் போராளியாக உலகறிந்த, தமிழீழ விடுதலைப் புலிகள் இயக்கத்தின் அரசியல் துறைப் பொறுப்பாளர் சு.ப. தமிழ்ச்செல்வன் ஸ்ரீலங்கை அரச படைகளின் விமானத் தாக்குதலில் வீரமரணம் அடைந்தார். 

ஞாயிறு, 30 அக்டோபர், 2016

Mitt barn: Terrorist/எனது குழந்தை பயங்கரவாதி /நோர்வேஜியன் மொழியாக்கம்


Da de nevnte at fred blomstrer fra våpnene sine
Unnlot jeg å spørre hva fred er

Da de påstod at trygghet sprer seg fra øynene sine
Stilte jeg ikke spørsmål om hvordan trygghet føles

Da de nektet for okkupasjon av vårt land
Spurte jeg ikke om de tvangsbygget Bhuddastatuer og militærbaser i vår jord

Da de sa at alle statsborgere tilhører dette landet
Spurte jeg ikke om hvordan de ville ha behandlet sine søsken
 
Da de hevdet at ingen hadde forsvunnet
Spurte jeg ikke hvor det har blitt av alle som overga seg
 
Da de fastslo at ingen kvinner ble voldtatt
Og ingen av våre menn ble kledd nakne og skutt i bakhodet
Spurte jeg ikke hvordan det oppstod blodbad på vår jord
 
Da de hevdet at ingen sivile ble drept
Og alle de drepte var terrorister
Sa jeg : «Mitt barn er en terrorist»

Dikt (Tamil):Theepachelvan
Oversatt til Norsk: Rooban Sivarajah

புதன், 26 அக்டோபர், 2016

கனவு உப்பிய நெஞ்சறை




ஒரு சோடி பட்டாம் பூச்சிகள்
திரும்பாத திசையிற்
சன்னம் தைத்துக் கிடந்தது
கனவு உப்பிய நெஞ்சறை.

உயிருக்கு மதிப்பற்ற நகரில்
சக்கரங்களிலும் சப்பாத்துக்களின் கீழும்
நசிந்தொட்டிய வெற்றுடல்கள்.

அவர்கள் நினைத்திருக்கக்கூடும்
இத் தெருக்களுக்கு இரத்தம் புதிதல்ல
சுடுகலன்களை நீட்டுவதும் அதிசயமல்ல
கொல்வது இங்கு பிரச்சினையே இல்லை.

குருதியில் தோய்ந்த பின்னிரவில் பிசுபிசுத்தன
உருளும் பந்துகளும்
சில்லுடைந்த மோட்டார் வண்டிகளும்.

துவட்டி வளர்த்த பிள்ளையின் தலையை
சுவருடன் அடித்துப் பிளந்தவர்கள்
தாயிடம் உயிருக்கு ஈடுபேசினர்
ஒரு சவப்பெட்டியை தருவதாய்

கல்லிருக்கையில் விரிந்து பறக்கும்
அப்பியாசப் புத்தங்கள்போல்
படபடக்கும் இவ் நகரம்
துப்பாக்கிகளுக்கே பரிசளிக்கப்பட்டது.

போர் சக்கரத்தில் தப்பிய பிள்ளையை
நசித்தது யானை

காலம்தோறும்
கழுத்துக்களை திருகும் சீருடைகளே வேறுவேறு
துப்பாக்கிகளும் சிந்தப்பட்ட குருதியும் ஒன்றுதான்.
0

தீபச்செல்வன்

ஓவியம் - வசந்தரூபன்
நன்றி - குளோபல் தமிழ்ச் செய்திகள்

சனி, 22 அக்டோபர், 2016

பூக்கும் பறவை

 

சிறகடிக்கும் அழிவற்ற பறவை
மலர்ச்சி மிகுந்த வீழ்ச்சியற்ற பூ
தகிக்கும் நிலமும் கொதிக்கும் கடலும்
வீரம் பூத்த காடுகளுமாகி செழித்திருக்கும்
தேசத்தில் செண்பகப் பறவைகள் வந்து
பூவரச மரங்களில் அமரும்

காயம் பட்ட குழந்தைகளின்
இரத்தம் படிந்த முகங்களில்
பூக்களின் ஆசைகள் பூக்கின்றன

மஞ்சளும் சிவப்புமாக நிலம் பூக்கும்

சருகளுக்குள்ளிருந்து நேராக
முளைத்தெழும்பும் செடிபோல
சாம்பலுக்குள் அணையாது
புகைத்தெழும்பும் நெருப்புப்போல
அழியாது எப்பொழுதுமிருக்கும்
பறவையைப்போலான
எனது அழகிய தேசம் பூக்கும்.

2012

நன்றி - சமூகநீதித் தமிழ்த் தேசம் செப்டம்பர்
தொகுப்பு - எனது குழந்தை பயங்கரவாதி

புதன், 12 அக்டோபர், 2016

Mon enfant était un terroriste/ பிரஞ்சு மொழியாக்கம்/ எனது குழந்தை பயங்கரவாதி/ வாசுதேவன்


Lorsqu'il a déclaré que la paix fleurissait de leurs fusils,
Je ne lui ai pas demandé comment serait la paix,

Lorsqu'il a déclaré que la sécurité émanait de leurs yeux,
Je ne lui ai pas demandé comment la sentir,

Lorsqu'il a nié d'avoir occupé nos terres,
Je ne l'ai pas interrogé sur les camps militaires et les temples bouddhistes,

Lorsqu'il m'a déclaré que nous étions tous des citoyens du même pays,
Je ne lui ai pas demandé comment il se comportait avec les concitoyens,

Lorsqu'il m'a dit que personne n'était porté disparu,
je ne lui ai pas demandé où sont ceux qui s'étaient rendus,

Lorsqu'il a déclaré qu'aucune de nos femmes n'a été violée et tuée,
Qu’aucun de nos jeunes n'a été fusillé dans la nuque, les mains attachées par derrière,
Je ne lui ai pas demandé comment le sang a inondé notre sol.

Lorsqu'il a déclaré qu'ils n'ont tué personne
Et que tous ceux qui étaient tués étaient des terroristes,
Je lui ai dit que mon enfant était un terroriste

Auteur : Theepachelvan
Traduction : K. Vasudevan


வியாழன், 29 செப்டம்பர், 2016

நீர்ப்பறவையின் கேலிக் கோடு




மீன்களை தரையில் எறிவதைப்போல
தொலைதூரம் வீசியெறிந்து
உன்னையும் நாம்தான் கொன்றோம்

புலத்தில் தந்தையர்
நிலத்தில் குழந்தையர்
வழிகளில்
ஆழ்கடலில் கவிழ்ந்த படகுகளும்
காடுகளில் கைவிடப்பட்ட பயணப்பைகளும்

கீவ் நகரை கடந்தவனைக் காணாது
ஊசியிலை காடுகளும் துடித்தன
போலாந்து எல்லையில்
வாடிக் கிடந்தது ஒரு சோலிமலர்
துயரப்பிக் கிடக்கின்றன
உன் கேலியின் கோடுகள்

கூடுகள் பறிபோயிருக்கலாம்
இரையற்று பசியில் மரிக்கலாம்
எல்லாப் பறவைகளும்
வலசைகளாயிருப்பதில்லை

ஆழ்கடலில் குழந்தைகளை
சுமந்தபடி அலைந்து
புகலிடம் நெருங்காது திரும்பிய
சிறு படகைப்போல

தன் தாய் மண்ணிலிருந்து
தூக்கி எறியப்பட்ட
புலம்பெயரா முக்குளிப்பான் பறவை*
உயிர் நீத்தது
உக்ரைன் காட்டில்.

இரைக்காய் காத்திருக்கும்
உன் குஞ்சின் கண்ணீரில் நனையும்
வறண்டுபோன உன்னுடல்.

அஸ்வின் சுதர்சனுக்கு

தீபச்செல்வன்

*முக்குளிப்பான் பறவை புலம்பெயராத நீர்ப் பறவையினம்

நன்றி- குளோபல் தமிழ் செய்திகள்

புதன், 21 செப்டம்பர், 2016

Mein Kind ist ein Terrorist/ எனது குழந்தை பயங்கரவாதி/ யேர்மனிய மொழியாக்கம்





Ich fragte nicht
wie der Frieden aussehen könnte,
als er mir sagte,
„der Frieden blühe aus ihren Gewehren“.

Ich fragte nicht
wie die Sicherheit aussehen könnte,
als er mir sagte,
„aus ihren Augen könne man die sie erblicken“.

Ich fragte nicht
wie die Militärlager und Buddhastatuen aussehen könnten,
als er sagte,
dass sie in unser Land nicht zu besetzen hätten.

Ich fragte nicht
wie er seine Brüder behandeln sollte,
als er sagte,
dass wir alle Bürger eines Landes sind.

Ich fragte nicht
wohin die Gefangenen verschwunden sind,
als er sagte,
dass niemand vermisst wurde.

Ich fragte nicht
wie das Blut auf den Boden kam,
als er sagte,
„keine unserer Frauen wurde vergewaltigt und getötet,
keine Jugendlichen wurden nackt in eine Reihe gestellt
und keinem wurde in den Hinterkopf geschossen“.

Als er sagte,
dass er noch nie jemanden umgebracht hätte,
lediglich nur Terroristen,
da habe ich ihm gesagt,
„mein Kind ist ein Terrorist “.
0

Poem - Theepachelvan

translation - sugirtha shanmuganathan


Der zeitgenössische Dichter Theepachelvan ist eine bekannte Persönlichkeit der Tamilischen Literatur. Das Gedicht „Mein Kind ist ein Terrorist“ ist sein berühmtestes Werk und wird seit der Veröffentlichung rege diskutiert. Übersetzt wurde es von Sugirtha Shanmuganathan, eine in der Schweiz lebende Tamilin.


குறிப்பு 'எனது குழந்தை பயங்கரவாதி' கவிதையை ஈழத்தை பூர்வீகமாகக் கொண்டு, தற்போது புலம்பெயர்ந்து சுவிஸ் நாட்டில் வாழும் சுகிர்தா சண்முகநாதன் ஜெர்மனிய மொழியில் மொழியாக்கம் செய்துள்ளார்.

செவ்வாய், 20 செப்டம்பர், 2016

நான் பேசுவேன்


எதுவும் நடக்கலாம் என்பதற்காய்
எதுவும் பேசப்படலாம்
பின்னர் எதுவும் நடக்கலாம்
கறுப்பை வெள்ளை நிறமெனச் சொல்லக் கூடும்

துயரக் காலத்தில் வசந்தம் பொழிகின்றது என்று
சொல்லக்கூடும்
யாரோ தலைவன் எனவும்
யாரோ காவலன் எனவும்
ஆக்கிரமித்திருப்பவர்களை பாதுகாவலர்கள் எனவும்
சொல்லக் கூடும்
கொடுநரகத்தை சுவர்க்கம் என்றும் சொல்லக் கூடும்

நாங்கள் சுதந்திரமாக நடத்தப்படுகிறோம்
என்று கணந்தோறும் சொல்லக் கூடும்
சொல்லிக் கொடுப்பவைகளை சொல்ல நேரிடுவதுடன்
சமயத்திற்கு  ஏற்பவும் சிலர் சொல்லவும் கூடும்

கவிஞர்கள் தலைமறைவாயிருக்கும் காலத்தை
ஒரு மகா உன்னத காலத்தில்
வசிக்கிறோம் என்று சொல்லுகையில்
நீ என்ன உணர்வாய்?

கவிதைகள் எழுதப்படாத காலத்தில்
சொல்வதையெல்லாம் கேட்டுக் கொண்டிருக்கும்
உனது செவி எப்படியானது?
நான் கண்டேன்
அவர்கள் ஒரு கவிஞனை
பத்துக் காசுக்கு விலைக்கு வாங்கினர்
அவர்களுக்காக சொற்களை
வளைத்துக் கொண்டிருக்கும்
அவன் கவிஞன் இல்லை என்றனர் சனங்கள்

சொற்கள் அற்றுப் போயினர் எமது சனங்கள்
ஆனால்
நான் பேசுவேன்
எப்படி வாழ்ந்துகொண்டிருக்கின்றோமென
ஏனெனில் நாம் முகங்களற்றுப் போக இயலாது.
***
தீபச்செல்வன்

ஜீவநதி 2014

செவ்வாய், 13 செப்டம்பர், 2016

திரும்ப முடியாத நகரம்


¤

என் நகரத்தின் கடைசி தருணம்
அதுவென நினைத்திருக்கவில்லை
உன்னை முத்திமிடுகிறபோது
அது கடைசி முத்தமெனவும் நினைத்திருக்கவில்லை
போருக்கான வார்த்தைகள்
எழுதப்பட்ட நகரத்தில் உன்னை
தனியே விட்டு வந்தேன்.

எப்படி பிரிந்து போயிற்று என் தெரு?
இழப்பின் கொடுமையை
நீதான் முழுமையாக சுமந்திருந்தாய்
நான் உன்னை இழந்து
தனிப் பறவையாய் வீசப்பட்டேன்.

நமக்கு மேலால் நின்ற நாவல் மரம்
முறிந்து போனதை
நீ எனக்கு சொல்லாமலே விட்டிருந்தாய்
நிழலற்றுத் திரிவதை நான் பார்க்கவுமில்லை
நாம் நாவல் மரத்தை இழந்திருக்க
அது வெளவால்களை இழந்துபேயிற்று.

விமானங்கள் வீடுகளை
கவ்விக்கொண்டு போகிறதாக
நான் கனவு கண்டெழும்புகையில்
நீ நமது நகரத்தில் இருந்து
துரத்தப்பட்டாய்
காலையென்பது இழப்புடன்
தொடர்ந்து விடிகிறது.

எனது பேரூந்து திரும்பவில்லை
காத்திருப்பில் நீ அலைகிற துயர்மிகு
தெருவுக்கு நான் திரும்பவில்லை
போர் உன்னை
என்னிடமிருந்து பிரித்துவிட்டது.

யாரிடம் நான் சொல்ல?

உன்னை ஷெல் தின்றுவிட்டது
ஆயுதங்கள் மேலும் குவிக்கப்படுகையில்
போர் தொடரப்படுகிறபோது
வரைபடங்கள் மேலும்
அவதானிக்கபடுகிறபோது
நம்மை குறித்து என்ன இருக்கிறது?

உன்னிடமும்
நமது காதல் நகரத்திடமும்
நான் திரும்பப்போவதில்லை
திரும்பாத நகரத்தை
நாம் இழந்துவிட
நகரம் நம்மை இழந்திருக்கிறது
நகரமிட்ட முத்தம்
இன்னும் காயாமலிருக்கிறது.
¤

12.05.2009

பாழ்நகரத்தின் பொழுது/2009/காலச்சுவடு

வியாழன், 11 ஆகஸ்ட், 2016

من سریلانکایی نیستم! | பாரசீக மொழியாக்கம் | PERSIAN TRANSLATION




برای عبور از مرزها
من ویزا دارم
با گذرنامه اسرائیلی
در دستان یک فلسطینی

برای عبور از بازرسیها
من کارت شناسایی خود را نشان میدهم
همانند یک عراقی که کارت شناسایی یک امریکایی را دارد

برای خرجم
من چندین سکه دارم
همانند داشتن سکه های فرانسوی
با یک فرد سوریه ای

در خاک ما
سرود ملی پخش میشود
همانند سرود ملی هندوستان
که در منیپور پخش میشود

در سرزمین من
پرچم برافراشته شده
همانند پرچم چین
که در تبت خودنمایی میکند

در انگشتان من
اثر مهاجرت یک بی سرزمین مشاهده میشه
همآنند اثرات آتش
در دستان میانمار

Poem- Theepachelvan
Persian Translation- B. Ghasemi

I  AM NOT SRI LANKAN is popular poem in Tamil By poet Theepachelvan. this poem was translation in may languages. This is Persian translation by poet From Iran.
'நான் ஸ்ரீலங்கன் இல்லை!' கவிதை மற்றுமொரு சர்வதேச மொழியில் மொழியாக்கம் செய்யப்பட்டுள்ளது. ஈரானை சேர்ந்த கவிஞர் B. Ghasemi. பாரசீக மொழியில் மொழியாக்கம் செய்துள்ளார். இந்தோ ஐரோப்பிய மொழிக் குடும்பத்தைச் சேர்ந்த பாரசீக மொழி ஈரான், ஆப்கானிஸ்தான், தசகிஸ்தான் போன்ற நாடுகளில் பேசப்படுகின்றது.

ஞாயிறு, 7 ஆகஸ்ட், 2016

நிழற்போர்


பொம்மைகள் கொன்றெறியப்பட்டவெளியில்
அழுகைப் பெருக்குப் படிந்த விழிககளுடன்
காணாமல் போகச்செய்யப்பட்ட தந்தைக்காய்
காத்திருக்கும் ஏதுமறியாச் சிறுமியே
உன் பிஞ்சுக் கைகளில் சொருகினர்
துருவேறிய துப்பாக்கியை

ஏனெனில், நம்முடைய கைகளில் துப்பாக்கிகளிருப்பதுதான்
அவர்களின் தேவை

பிள்ளைகளைத் தேடும்
எண்ணற்ற அன்னையரின் முடிவற்ற ஓலத்தின் நடுவே
சிறையிலே முதுமையடையுமொரு மகனுக்காய்
வீழ்ந்து புறளும் தாயே
உன் ஒடிந்த தேகத்தில்
உடுத்தினர் தற்கொலை குண்டு அங்கியை

ஏனெனில், நம்மை சிறைச்சாலைகளில் அடைப்பதுதான்
அவர்களின் தேவை

ஆட்களற்று இராணுவம் விதைக்கப்பட்டிருக்கும்
ஆக்கிரமிக்கப்பட்ட பூர்வீக நிலத்தை விடுவிக்க
அகதிமுகாமொன்றில் தவமிருக்கும்
மெலிந்துருகிய குழந்தையே
உன் தலையில் அணிவித்தனர் புலித் தொப்பியை

ஏனெனில், நம்மை அகதிமுகாங்களில் தடுப்பதுதான்
அவர்களின் தேவை

உடைந்த வாசல்கள் நிறைந்திருக்கும்
விடியாத் தேசத்தில்
மூடா விழிகளுடனிருக்கும்
முதிர்ந்த கிழவனே
உன் வெறுமையான சட்டைப்பையில் திணித்தனர்
மக்கிப்போன குண்டுகளை

ஏனெனில், நம்மை இன்னொரு போருக்குள் தள்ளுவதுதான்
அவர்களின் தேவை

ஒடுக்கப்பட்டவர்களின் விடுதலைக்காய்
களம் புகுந்த போராளியே
நிராயுதத்தை தழுவி நீ கைவிட்ட பீரங்கியை
எடுத்து வருகின்றனர்
இன்னொரு முள்ளிவாய்க்காலுக்காய்

ஏனெனில், நமது போராட்டத்தை போராக்குவதுதான்
அவர்களின் தேவை
0

தீபச்செல்வன்
 

நன்றி - விகடன் தடம்

செவ்வாய், 5 ஜூலை, 2016

அலைமகன்


இறுதி விடுமுறையில்
வீடு வருகையிலிட்ட
முத்தங்களின் நினைவிலுழல்கிறது
நீ வளர்த்த நாய்

கந்தகப் புகையால்
வானத்திலெழுதப்பட்ட கதைகளுக்குள்
நுழைந்துவிட்ட அம்மா
இன்னும் திரும்பவில்லை

ஓர் நள்ளிரவில்
நமது கடலில் நீ வெடிக்கையில்
அடித்திற்றுப் பெருமின்னல்

வெற்றிச்செய்தியாய் மாத்திரம்
வீடு திரும்புவாயெனத் தெரிந்திருந்தால்
இன்னும் சில முத்தங்களையேனும்
இட்டுத்தீர்த்திருப்பாள் அம்மா

இறுதித் தேநீரருந்திய
கோப்பையில் ஒட்டியிருக்கிறது
உன் புன்னகையினொரு துளி

நீ வெடித்த கடலில்
ஒரு மண்கோப்பை நீரெடுத்து
தாகம் நிரம்பியவுன் முகத்தைப்
பார்த்துப் பேசுகிறாள் அம்மா

அலைகளில் எழுமுன் பெயரை
உச்சரிக்கா
நாளில்
இப் பெருங்கடல்
வற்றிப் போயிருக்கும்

தீபச்செல்வன்

நன்றி - குளோபல் தமிழ் செய்திகள்


ஜீலை 05, கரும்புலிகள் நாள்

தணல்ச் செடி




சமூத்திரத்தில் மண்டிய மையிருள் போல
மறைந்திருந்த முகத்தில்
அடுக்கியிருந்த இரகசியங்கள்
சொல்லாத எண்ணற்ற கதைகள்
கலந்தன தீயில்

கருணைமிகு உன் புன்னகை
கரைந்த கடலில் எழும் ஒரு பறவையின்
சிறகுகளில் ஒழுகுகிறது தணல்

நெருப்பை தின்று
காற்றில் உறங்குகின்றனர் கரிய வீரர்
கரு மேககங்கள் மண்ணில் கரைந்துருக
வெடிக்கின்றன விதைகள்

கந்தகம் சுமந்து
வெடித்துருகிய இடத்தில்
தளைத்தது தணல் மலர்களுடன்
ஒரு செடி

அனல் கமழுமுன்
சமுத்திர மௌனத்தால்
கோணிற்று உலகு

இப் பூமி உள்ளவரை
முள்போலக் குற்றுமுன்
முடிவற்ற கையசைப்பு
மற்றும்
பெருங்கடல் உறைந்த வெண் புன்னகை
0

தீபச்செல்வன்

நன்றி - குளோபல் தமிழ் செய்திகள்

ஜூலை 05, கரும்புலிகள் நாள்

வன்னி வளைப்புப் பற்றிய கவிதைகள்

# ஆட்களை இழந்த வெளி
# அடருகிற இரவொன்றில் தின்னப்பட்ட கடல்
# பதுங்குகுழியைவிட்டு அலைகிற வெளி
# பந்துகள் கொட்டுகிற காணி
# மணலில் தீருகிற துயர்
# நிலம் பெயர்ந்தலைய வந்துவிடு
# பயமுறுத்துகிற இருள்
# சுற்றி வளைக்கப்பட்ட பாதுகாப்பு வலயம்
# ஆட்களற்ற நகரத்தை தின்ற மிருகம்
# எலும்புக்கூடுகளை வெளியேற்றுவதற்கான வழி
# கடல் நுழைகிற மணற் பதுங்குகுழி
# அறிவிக்கப்பட்ட வலயத்தில் நிறைகிற சுடுமணல்
# தாகம் பாய்கிற நதிக்கான கனவு
# யாருமற்ற நகரின் தெருவினை மிதிக்கிற கொடு நிழல்
# சொற்ப எண்ணிக்கையாக்கப்பட்ட குழந்தைகள்
# சுற்றி வளைக்கப்பட்ட கிராமத்தின் சரணடைகிற பொதிகள்
# மரண நெடில் வெளி இரவு
# கைப்பற்றப்பட்ட நகரம் பற்றியெழுகிற பெருந்துயர்
# மற்றொரு நகரத்தை நோக்கி நடைபெறுகிற படையெடுப்புகள்
# மலைப்பாம்பு காப்பாற்றப்போகிற முட்டைகள்
# மாதா அழைத்து வைத்திருந்த மாடுகள்
# நீர் அறிந்திருக்காத சிலுவைகள்
# தேங்காய்களை தின்று அசைகிற கொடி
#முற்றுகையிடப்பட்ட நகரத்தின் பதுங்குகுழி
#மனிதாபிமானத்திற்கான படைநடவடிக்கை
#அண்மையில் மிதிபடுகிற கடல்
#மரங்கள் பின்வாங்குகிற இன்றிரவு
#நம்மைத் தொடருகிற போர்
#குழந்தைகளை இழுத்துச் செல்லும் பாம்புகள்
#அழிப்பதற்கு பிரகடனம் செய்யப்பட்ட நகரத்தின் கதிரைகள...
#அவகாசத்திற்குப் பிறகான படைநடவடிக்கை.
#பெரிய நகரை தின்கிற படைகள்
#போர்க்களத்தில் சிதைந்த கிராமமும் கிடந்த உடல்களும்
#போர் தொடங்கும் குழந்தைகளின் கனவுகள்

வலைப்பதிவு பட்டியல்

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...